ADIMIZ AŞKA KAVUŞUYOR

Nidalar ayyuka yükseliyor, her bir çığlık adını sayıklıyor İnadına geceler sabahlara ulaşıyor, çünkü her sabahın umudu sanadır Lâl kesilen bir yürek varsa, unutma o yüreğin sesi sensin Anla anladığımı! Adımız aşka kavuşuyor. bunu bilmelisin Geceye katran düşer, zifiri katran, ürkerim Nila Ve her saniye ölüm doğururum yokluğunda Sen bilmezsin; kaç ölüm saydım, kaç acı eskittim. Eskittim de Yine de sen eskimedin Nila Sen Vuslat çiçeğim, bütün âşıklar sende buluşur. Sen yalnız halim, gece sarhoşluğu sende başlar ve sende biter Sen geceye yazılmış türküm, okundukça bitiremediğim öykümsün Ey benim toprak kokulum, senden sonra toprağın bile bereketi kalmadı Ey benim Nazlı çiçeğim, ömrüm su olup aksın ayaklarına. Ayakların cennetimdir bilirim Bir tebessümün kurtarır, intihar eşiğindeki hayallerimi Cana can katmak sana yakışır, bana da canına can adamak yakışır Ah Nila, kimse bilmez ama dört mevsimin sahibi sensin. Gülsen yüzüme güneş doğar, gülmesen yüreğim ayaz keser Üşümek nedir söyler misin? Ya tir tir titremek. Bana yokluğunu verme, varlığından başka varlığım yok Nila Ey benim var olan yanım, senden başkasına da ben var olamam Beni varken yok etme, etme Nila Ah Nila! Ben aşkı okulda harflerden öğrenmedim. Yanıp küle döndüm ve küllerimden yeniden doğarken öğrendim. Ondandır aşk kelimesini her seferinde söylemem Çünkü söylerken, her defasında yanan benim Benim Nila!