GÜLÜN SUSTUĞU KADAR BÜLBÜLÜM SANA EY YAR

Sensiz; Ölümün yumruğunda kanarcasına damarım. Gülün sustuğu kadar bülbül, Sana koşmayı istercesine topal, Ve sana gel demeden uzak dururcasına hasretim… Sensiz; Dalgaların kıyıya vurduğu kadar celal Vurdukça daha büyümeden kemalim. Dünyayı ayaklarına alacak iki göz var bende, O gözlere sahip çıkmayacak kadar ziyanım… Sensiz Çölde yanarcasına güneş, Güneşte ararcasına Mecnun’um. Yolumu kaybetmişçesine Yusuf, Yusuf’u ararcasına âmâyım. Sensiz Gönlünü çalacak kadar harami, Bu başımı feda edecek kadar cahilim. Aklım fikrim yabani, Yabaniye sarılacak kadar mecburum. Ve sensiz Geri dönmeyeceğini bilmek kadar müebbet, Müebbedi düşünecek kadar zindanım. Seni beklemeyecek kadar ümitsiz, Ümidimi yitirecek kadar vedayım…