İYİ Kİ YOKSUN

Onca zaman varlığını arıyorken, meğer asıl aradığım yokluğunmuş onu anladım. Çünkü yokluğun, varlığın kadar acıtmıyor canımı. Çünkü yokluğun yalansız, bahanesiz ve sessiz. Çünkü yokluğun, beni bir başkasına uğurlayacak kadar da çaresiz. İyi ki yoksun... Yokluğun ile varlığın arasındaki ortak fark; iki şekilde de yoksun. Fakat varlığında aklımı seninle bozuyorken, yokluğunda ise kendime geliyorum. Varlığında uykularımdan vazgeçiyorken, yokluğunda rahatça ve huzurla uyuyabiliyorum. İyi ki yoksun. Varlığında bulamadığım huzuru, yokluğunda buldum. Sen iyisi mi artık bende hiç var olma. Gerçi istesen de istemesen de bende hep yok olacaksın. Çünkü varlığına hiç ihtiyacım kalmadı. Şunu bil ki; sevdiğin kişiye karşı sevgin bittiyse, ona ihtiyaçta duymazsın. Sana ihtiyacım yok artık, İyi ki yoksun. Kimi için iyi ki varsın derken, kimi içinde iyi ki yoksun diyoruz. Bense senin için artık hep "İyi ki yoksun" diyeceğim. Seni kendimden öyle çok kopardım ki, bende hiç kalmadın. İyi ki yoksun. Batmakta olan küçük bir kayıktaydım, Ya kayıkta olan ağırlıklarla birlikte gömülecektim denizin en dibine, ya da ağırlıkların hepsini atacaktım yaşamak için. Ben yaşamayı seçtim ve önce gönlümdekini attım yani seni. Sonra hayallerimi ve aklımı kemiren her şeyi attım. Şimdi kayıkla birlikte denizin üstünde yapayalnızım. Sen yanımda olsaydın, batar boğulurdum. Şimdi yaşıyorum, Sen iyi ki yoksun. Küçük bir kayıktayım halâ, Gönlüm boş, kafam boş ve yanım boş. Biraz su ve aş var sadece yanı başımda. Şimdi nereye gittiğimin önemi de hiç yok, nasıl olsa gittiğim her yer benim için kaderimdir. Ben kaderime gidiyorum. Sen yanımda iyi ki yoksun. Ben yine de senin üzülmeni istemem fakat artık bensizliğe çok üzülebilirsin, Çünkü dönüşü olmayan bir yola adım attım. Çünkü ben sensizliği hiç hak etmemiştim. Adım gibi kalbini de hak etmiştim, Sen ise hak etmediklerimi bana verdin. Artık verme diye, iyi ki yoksun! Hiç bir şey birden bitmez, Önce birikir tüm vedaya dair sözler, sonra cesaret toplanır. Ardından sadece ''Hoşça kal'' denir. Hoşça kal... Şimdi gönlüm ve vicdanım çok rahat, Hâlbuki ben sensiz yaşayamam sanıyordum, Yanıldım! Seninle yaşarken de, sensiz kalırken de, İyi ki yoksun…