SIR GİBİSİN BENDE

Bakma bana öyle! Gözlerinin karasına düşmüşüm, ben bende değilim artık. Nasıl desem bilmem ki, gönlüm harda, her bakışında alev tutar içim sen bilmezsin. Yokluğunda tüm gücümü kaybederim, sakın gitme! Yoksa düşerim. Ben düşmeden sen tut ellerimden, ben ki başka ellere meyletmedim zaten. Gözlerinden başka limanım hiç olmadı. Gözlerin diyorum! Evim, barkımdır bilesin. Ah kara gözlüm, dilim adını söylerken lime lime oluyor, bundandır adını kimselere diyemeyişim. Seni başkasına anlatmak ne mümkün? Sen sır gibi aklımdasın! Dilimde her söz var amma bir adın yok! Çünkü seni her sözden kıskanırım bilesin. Hele dilime değen küfürler varken, seni dilime nasıl dolarım, söyler misin? Sen anne şefkati kadar çıkarsız, sen bir çocuk gülüşü kadar berraksın, Seni sevmek en çok bana yakışır, bilmelisin. Kaldır kafanı gökyüzüne, benimle aynı yıldıza bakmalısın, Aynı havayı solumak değil senden istediğim, soluduğun havayı senden istiyorum, Aldığım nefes senin olmalı. Çünkü ben sadece, seninle yaşamak istiyorum. Derdine ve gülüşlerine ortak, saçlarına sahip çıkmak istiyorum, Ah kara gözlüm, ben seni, Allah’ın emriyle kendime istiyorum. Bana geleceğin her yolda, el değmemiş papatyalar duruyor, Hiçbir papatyanın yaprağına kıymadım ‘’Seviyor musun? Sevmiyor musun?’’ diye, Gönlünde gönlümün olduğuna o kadar inandırdım ki kendimi, kapım sonuna kadar açık sana. Her an geleceksin diye, mesken tuttum geceden sabaha, kapımın umut biriktirdiğim gölgesinde. Allah rızası için gel de bitsin bu hasret, bitsin bu bekleyiş. Bana en çok yakışan sensin, seni Allah’ın emriyle kendime istiyorum, bana gelir misin?